امروز : شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۶
تاریخ : ۱۳۹۶/۰۵٫۳۱ ۰۸:۲۷ نسخه چاپی ذخیره فایل ارسال به دوستان

وقتی اولویت ها مغفول می ماند
وزارت علوم؛ از سیاسی کاری تا سهم خواهی

در مسیر تغییر و تحولات،یک جریان خاص سیاسی بیش از هر وزارتخانه‌ای به وزارت علوم نظر دارد.نگاهی که مشخصاً از دریچه سهم خواهی است چراکه در دولت یازدهم نیز به دلیل همین سهم خواهی ها، بیش از دو سال، وزارت علوم را در حالتی نیمه تعطیل قراردادند!

اراک امروز؛ به نقل از نسل فردا؛ در روزهایی که وضعیت کابینه دوازدهم پس از رأی اعتماد مجلس به همه وزاری پیشنهادی به جز وزیر پیشنهادی نیرو قطعی و مشخص است، تکلیف وزارت علوم و شخصی که نهایتاً بعنوان وزیر سکاندار این وزارتخانه خواهد بود هنوز بطور کامل مشخص نیست. 

وزارت علوم، سیاسی و چالشی ترین وزارتخانه دولت یازدهم

وضعیت متلاطم وزارت علوم البته به چند روز اخیر ختم نمی‌شود، بلکه آموزش عالی از ابتدای دولت یازدهم و در زمان انتخاب گزینه برای این نهاد آموزش عالی کشور بارها شاهد این بی‌ثباتی و تغییر بوده است به‌طوری‌که در همان ماه‌های ابتدایی دولت این وزارتخانه محل رفت‌وآمد بسیاری از چهره‌های مختلف و تغییرات کلی قرار گرفت و سرانجام با وجود آنکه گزینه‌های دارای سوابق آموزشی، پژوهشی، علمی و مدیریتی مناسبی برای تصدی وزارت علوم در کشور وجود داشت نهایتاً درب این وزارتخانه به روی محمد فرهادی، پزشک متخصص گوش و حلق و بینی که در سال ۹۳ به‌عنوان رئیس سازمان هلال احمر مشغول به فعالیت بود و سابقه وزارت فرهنگ و بهداشت را نیز در کارنامه داشت، گشوده شد.

هرچند بسیاری، فرهادی را چهره‌ای تقریباً به‌دور از تنش‌ها می‌دانستند و انتظارها بر ایجاد محیطی منطقی و آرام در دانشگاه‌ها بود، اما مدیریت سینوسی وزارت علوم در کنار سیاسی‌کاری‌ها و بسیاری از انتصابات حاشیه‌ای همچون انتصاب عبدالحسین فریدون، پسرعموی آقای رئیس‌جمهور در سمت‌های مختلف مشاور وزیر، مدیرکل دفتر وزارتی، ریاست مرکز جذب و… در این وزارتخانه باعث شد تا همچنان اولویت‌های سیاسی در این نهاد علمی و فرهنگی حرف اول را بزند.

سهم خواهی، دلیل بی وزیر بودن وزارت علوم

بی‌شک وزارت علوم که از دولت یازدهم میراث دار تغییر و تحولات و عدم ثبات مدیریتی بود، در دولت دوم حسن روحانی نیز با اما و اگرهای زیادی روبرو است. در این میان، جریان اصلاحات که خود را در پیروزی حسن روحانی سهیم می‌داند در این مسیر اما بیش از هر وزارتخانه‌ای به وزارت علوم نظر دارند.  نگاهی که مشخصاً از دریچه سهم خواهی است چراکه در دولت یازدهم نیز به دلیل همین سهم خواهی ها، بیش از دو سال، وزارت علوم را در حالتی نیمه تعطیل قراردادند! 

مهدی فضائلی کارشناس مسائل سیاسی در مناظره با محمد عطریانفر عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران در خبرگزاری فارس با اشاره به عدم معرفی وزیر علوم توسط روحانی برای رأی اعتماد از مجلس این‌چنین اظهار می‌کند: «یکی از مهم‌ترین دلایل بی‌وزیر بودن وزارت علوم به‌عنوان یکی از مهم‌ترین وزارتخانه‌های کشور این است که اصلاحات همواره دنبال این بوده که این وزارتخانه را در اختیار خود داشته باشد و اکثریت قریب به‌اتفاق وزرای بعد از انقلاب اصلاح‌طلب بوده‌اند و حتی این مسئله در دوران ریاست جمهوری آقای هاشمی نیز وجود داشت. هر زمان که وزیر علوم دولت، اصلاح‌طلب بوده مشکلاتی در دانشگاه‌ها ازنظر سیاسی به وجود آمده و الان هم نیز عده‌ای همان وضعیت را دنبال می‌کنند.»

مواضع هاشمی در سمت معاون فرهنگی وزرات علوم محل نقد و ابهام است

اما باوجود تمامی اسامی مطرح‌شده و گمانه‌زنی‌ها، درنهایت سید ضیاء هاشمی معاون فرهنگی وزارت علوم بود که به‌عنوان سرپرست این وزارتخانه منصوب شد. شخصیتی که هرچند مواضع اش در سمت معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم در حوزه‌های مختلف فرهنگی، مسئله کنسرت‌ها و اردوهای مختلط در دانشگاه‌ها در بسیاری از موارد تحت تأثیر نوع نگاه خاص سیاسی‌اش به دانشگاه محل نقد و ابهام است اما این بار در میان کشمکش‌های سیاسی سکان آموزش عالی را با نیم‌نگاهی به وزارت فعلاً به‌عنوان سرپرست در دست می‌گیرد.

دانشگاه عرصه رقابت احزاب برای کسب قدرت نیست

هرچند وزارت علوم به لحاظ موقعیت استراتژیک و نقش محوری که در ایجاد و مدیریت امواج سیاسی و فرهنگی و جریان سازی که در جامعه دارد غالباً در گرداب سهم خواهی جریانات سیاسی قرارگرفته است اما آنچه باید در سیاست‌گذاری‌های کلان وزارت علوم به‌عنوان سکان‌دار آموزش عالی کشور مدنظر قرار گیرد ایجاد محیطی سالم و به‌دوراز تنش‌های سیاسی و اجتماعی در دانشگاه است.

فعالیت سیاسی در دانشگاه مورد تأکید و تأیید است و در افق تربیت اسلامی، دانشجویی در تعیین سرنوشت و پیشرفت جامعه مثمر ثمر خواهد بود که چه ازنظر علمی و چه ازنظر رفتارهای سیاسی و اجتماعی درک منطقی از شرایط حال جامعه پیداکرده باشد. لذا عملکرد سیاسی دانشگاه به‌گونه‌ای موردقبول خواهد بود که موجبات تعالی فکری و سیاسی دانشجو و دانشگاهیان را به همراه داشته باشد و نه اینکه دانشگاه را به عرصه رقابت نفس‌گیر احزاب برای یارگیری و کسب قدرت بدل کند.  

 اما باید دانست ورود جریانات سیاسی خارج دانشگاه به صحن دانشگاه و استفاده از ظرفیت عظیم آن برای پیگیری اهداف حزبی و جناحی، تبدیل این نهاد مقدس به باشگاه سیاسی است و جدی ترین آسیب آن به بازی گرفتن عواطف دانشجو و تحقیر دانشگاهیان است که امثال آن را در فتنه‌های ۷۸ و ۸۸ با تأثیرپذیری از ته‌مانده‌های همین تفکرات به‌وضوح شاهد بودیم چراکه دانشگاه ضربه اساسی را از همین دخالت‌ها و نقش‌آفرینی متحجران سیاسی در محیط‌های دانشجویی می‌خورد.

رشد علمی، وضعیت فرهنگی و رفاهی دانشگاه ها باید دغدغه وزارت علوم باشد

برنامه، هدف گذاری و سیاست های کلی آموزش عالی کشور در گام اول باید در راستای اتخاذ رویکرد مناسبی برای افزایش سطح علمی کشور و استفاده از ظرفیت های عظیم نخبگان و فرهیختگان دانشگاهی قرار گیرد تا جایگاه علمی کشور را در مجامع جهانی ارتقاء بخشده و دانشگاه را از مصرف گرایی علمی به سوی تولید علم سوق داده و به محلی برای رفع معضلات کشور تبدیل کند. 

حل مشکلات مربوط به امکانات رفاهی دانشگاه‌ها و تحقق مطالبات دانشجویان از مهم‌ترین رویکردهایی است که وزارت علوم و شخص وزیر می‌بایست برای تحقق آن‌ها باید تمامی سعی و همت خود را به کار ببندد. طی سال‌های اخیر با افزایش مراکز دانشگاهی و رشد پذیرش دانشجو در این واحدها بدون توجه به ظرفیت‌های مختلف صنفی، رفاهی و حتی آموزشی شاهد مطالبات و اعتراضات دانشجویان دانشگاه‌های مختلف به این موضوع هستیم، لذا نگاه ویژه به این مسئله نیز می‌بایست ازجمله دغدغه‌های اصلی وزارت علوم باشد.

توجه ویژه به مسائل فرهنگی در دانشگاه‌ها نیز ازجمله مسائل محوری است که غفلت از آن می‌تواند نقش‌آفرینی فرهنگی و اجتماعی دانشگاه را بعنوان پیشران جامعه در این زمینه، به‌نوعی مورد خدشه قرار داده و حتی فضای علمی آن را تحت تأثیرات منفی قرار دهد.

سند اسلامی شدن دانشگاه ها؛ ناکام در مرحله اجرا

نکته دیگر اینکه متأسفانه طی سال‌های اخیر ازجمله مواردی که مورد غفلت قرارگرفته است توجه به سند دانشگاه اسلامی است که باوجود تصویب آن به‌عنوان یک سند بالادستی در حوزه آموزش عالی از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی در مرحله اجرا ناکام مانده است که همت مسئولین مربوطه و اهتمام شخص وزیر علوم را می‌طلبد.

گام اول استقلال وزارت علوم است

پیش ترحجت‌الاسلام ایمانی مقدم مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌های استان مرکزی نیز در گفتگو با خبرنگار ما با اشاره به مسئله انتخاب وزیر علوم و اقدامات لازم و اصلاحی در این وزارتخانه گفته بود:

«گام اول استقلال وزارت علوم است؛ بله دانشگاه‌ها باید سیاست را خوب بدانند و خوب تحلیل کنند اما سیاست زده نباشند. سیاست زدگی شأن دانشگاه را به‌اندازه یک حزب و جریان سیاسی تنزل می‌دهد، سیاست زدگی نشانه عدم اعتدال و نشانه ضعف علمی است.

گام دوم رسالت دینی و معنوی وزارت علوم است؛ ما در جمهوری اسلامی ایران و در زعامت ولایت‌فقیه یعنی ولایت رسول ا… کار می‌کنیم که اگر این نگاه حاکم شود مهم‌ترین وظایف حتی تخصصی همه مجموعه‌ها بحث تعالی معنوی خواهد بود که البته ابزار، شیوه و سبک‌های مختلفی دارد.

گام سوم علمی بودن دانشگاه است؛ باید یکی از دغدغه‌های وزیر علوم ارتقای علمی باشد، ما در حال پیشرفت هستیم اما به تعبیر رهبری معظم انقلاب دنیای غرب پیشرفت‌های مادی را از سالها قبل آغاز کرده است و ما هنوز در این زمینه عقب هستیم، لذا ذره‌ای سهل‌انگاری در پیشبرد اهداف علمی، ما را فرسخ‌ها عقب خواهد برد. وزارت علوم باید تمام سعی خود را در زمینه‌ی ارتقاء علمی بکار گیرد و بروکراسی‌های زائد را باهمت نخبگان دانشگاهی مرتفع نماید تا گفتمان پیشرفت علمی را در سطح دانشگاه‌های کشور نهادینه و تبیین کند.»

انتهای پیام/

برچسب ها:
دیدگاه بینندگان
    ارسال دیدگاه

    پاسخ دهید

    Advertisment
    Advertisment
    Advertisment
    Advertisment
    salamup.ir